Ogłoszenia

2017-02-04 21:58:44

V NIEDZIELA ZWYKŁA


5 LUTEGO 2017


OGŁOSZENIA DUSZPASTERSKIE



Piąta niedziela w ciągu roku liturgicznego gromadzi nas przy stole Eucharystii. Pamiętajmy, że nikt z nas osobiście ani nasza wspólnota parafialna nie jest w stanie pogłębić swojej więzi z Panem Bogiem bez Eucharystii. Dopiero tutaj, karmiąc się prawdziwą miłością, każdy chrześcijanin uczy się ofiarnego życia. Częściej wczytujmy się w objawienie Boże zawarte w Piśmie Świętym i wsłuchujmy się w to, co mówi Kościół, którego zadaniem jest ciągłe przybliżanie nas do zbawienia. Tylko w ten sposób możemy stać się świadkami Chrystusa w świecie.




W sobotę, 11 lutego, przypada liturgiczne wspomnienie Najświętszej Maryi Panny z Lourdes. Dokładnie tego dnia w 1858 roku, cztery lata po ogłoszeniu dogmatu o Niepokalanym Poczęciu, Matka Najświętsza objawiła się ubogiej pasterce, Bernadecie Soubirous w Grocie Massabielskiej. Tamte wydarzenia upamiętnia znana i chętnie śpiewana pieśń Po górach, dolinach. Podczas osiemnastu spotkań z Bernadetą Maryja wzywała do modlitwy oraz pokuty i prosiła, aby na miejscu objawień został zbudowany kościół. Tak też się stało. Lourdes zasłynęło z licznych nawróceń i uzdrowień, stając się w krótkim czasie centrum kultu maryjnego we Francji. Dziś do Lourdes przybywają chorzy i zdrowi pielgrzymi z całego świata.




Święto Matki Bożej z Lourdes łączymy z obchodami Światowego Dnia Chorych. Mamy więc szczególną okazję do pogłębienia postawy wrażliwości, refleksji i czynnego działania wobec cierpiących i chorych, osamotnionych, wobec tych, do których mamy bardzo blisko siebie, i wobec tych, których nie znamy. Współczesny świat bardzo potrzebuje wielu dobrych Samarytan. W naszym kościele Mszę Świętą ze specjalnym nabożeństwem dla chorych będziemy sprawowali o godz. 15.00. Serdecznie proszę o pomoc wszystkim chorym, niepełnosprawnym, seniorom w dotarciu do naszej świątyni.


Po Mszy św. zapraszamy na spotkanie przy herbacie na plebanii.




Dzisiejsza adoracja oparta jest na tekstach Tomasza à Kempis „O naśladowaniu Chrystusa” z XIV wieku. Rozdział III O nauce prawdy.




Adoracja Najświętszego Sakramentu w czwartek od godz. 15.30. Do godziny 16.00 adoracja prywatna, od godz. 16.00 będziemy modlić się w intencji rodzin.




Podziękowania:


Serdecznie dziękuję wszystkim za ofiary na ogrzewanie kościoła. Zebraliśmy 2 052 zł. - więcej niż poprzednim razem. Wśród ofiar były nawet banknoty po 50, 100 i 200 zł. Nie będziemy musieli oszczędzać na ogrzewaniu. Zależy mi na tym, aby w kościele było ciepło, by można było skupić się na modlitwie i przeżywaniu Mszy św.


Dziękuję członkom Kół Żywego Różańca za przedstawienie jasełek w święto Matki Bożej.


Zespół Moja Rodzina Artura i Aldony Wiśniewskich składa podziękowanie dla Parafian za przekazanie ofiary w kwocie 470 zł dla dzieci z domowych hospicjów we Lwowie.




Porządek kolędy:


Poniedziałek - ul. Polna 2 D i 2 E od 15.00
i ul. Polna 2 H i 2 I.


Po księży proszę przyjechać 10 minut wcześniej.




Kancelaria parafialna będzie czynna w środę czwa
rtek i piątek od godz. 16.00. W ważnych sprawach można kontaktować się telefonicznie




Ks. Piotr M. Gajda


POSTAWY KATOLIKÓW WOBEC OBECNOŚCI BOGA




Klęczenie lub przyklękanie podczas przyjmowania Komunii świętej


„Celebracja Eucharystii jest ucztą paschalną, wypada, więc, aby zgodnie z nakazem Pana wierni należycie usposobieni przyjmowali Jego Ciało i Krew jako duchowy pokarm” (n. 80)34. Kongregacja sakramentów kieruje do biskupów i księży polecenie: „Wiernych należy pouczać, że Jezus Chrystus jest Panem i Zbawcą oraz że Jemu, obecnemu pod sakramentalnymi postaciami, przysługuje taki sam kult uwielbienia, czyli adoracji, jaki należy oddawać Bogu”.


W Komunii świętej otrzymujemy Chrystusa żywego, prawdziwego i realnego. Pomyślmy: czy nie upadlibyśmy przed Nim na kolana, gdyby się nam ukazał w ludzkiej postaci? Mając żywą wiarę i gorącą miłość z pewnością nie stalibyśmy przed Nim jak Jemu równi. Skąd, więc biorą się opory przed przyklękaniem czy klęczeniem? Módlmy się z apostołami: „Panie, przemnóż nam wiary”, abyśmy umieli doświadczać bezradności zmysłów i ograniczoności naszego rozumu, abyśmy umieli oprzeć się na wierze i nadziei, jedynie one, bo-wiem mogą nas napełnić nadprzyrodzonym światłem pozwalającym lepiej poznać tę „wielką tajemnicę”.


Nie ulega wątpliwości, że postawa (stojąca, klęcząca), jaką komunikujący przyjmują wobec Eucharystii, wskazuje na wewnętrzne nastawienie serca. U chrześcijan odwieczną postawą wobec Bożej Obecności pod świętymi postaciami było i jest klęczenie lub przyklęknięcie na jedno kolano. Są to, bowiem niewątpliwie i niezależnie od wszelkich pseudo nowoczesnych, czyli laicyzujących teorii, najbardziej czytelne gesty okazania (przez pełnosprawnych) czci i uwielbienia Jezusowi Chrystusowi jako Panu i Bogu, a także przejaw mocnej i odważnej wiary w Jego realną obecność w sakramencie ołtarza.


– Zgodnie z rubrykami mszału rzymskiego, po odmówieniu modlitwy: Panie Jezu Chryste, Synu Boga żywego lub Panie Jezu Chryste, niech przyjęcie Ciała i Krwi, „celebrans przyklęka, bierze Hostię konsekrowaną w tej Mszy świętej i trzymając ją uniesioną nieco nad pateną lub kielichem, zwrócony do ludu, mówi: Oto Baranek Bo-ży...” (n. 157; por. nn. 248; 249; 268), następnie przyjmuje Komunię świętą (n. 158). Przyklęknięcie kapłana jest też zachętą dla wier-nych. Okazanie Ciała i Krwi Pańskiej pod postacią chleba i wina łącznie z wypowiedzeniem słów: Oto Baranek Boży..., przypomina im, kogo mają za chwilę przyjąć do świątyni swojego serca.


– Następnie „kapłan bierze patenę lub puszkę i podchodzi do przyjmujących Komunię, którzy zazwyczaj zbliżają się procesyjnie. [...] Wierni przyjmują Komunię świętą w postawie klęczącej lub stojącej, zgodnie z postanowieniem Konferencji Episkopatu. Jeśli przystępują do niej stojąc, zaleca się, aby przed przyjęciem Najświętszego Sakramentu wykonali należny gest czci, który winien być określony tym samym postanowieniem”.


W TYM TYGODNIU PATRONUJĄ NAM:


6 II - św. Paweł Mika i jego Towarzysze, pierwsi męczennicy Dalekiego Wschodu;


10 II – św. Scholastyka (†542), dziewica, siostra św. Benedykta, wielkiego założyciela zakonu benedyktynów i patrona Europy; na wzór brata założyła zakon żeński według reguły benedyktyńskiej i całkowicie poświęciła się Panu Bogu.