Ogłoszenia

2017-02-11 21:44:16


VI NIEDZIELA ZWYKŁA


12 LUTEGO 2017


OGŁOSZENIA DUSZPASTERSKIE




Tylko czerpiąc obficie ze stołu słowa Bożego i eucharystycznego, zostajemy uzdrowieni i umocnieni, aby świadczyć o Chrystusie wśród tych, do których On nas posyła. Pamiętajmy, że w każdym spotkaniu drugi człowiek potrzebuje naszej miłości. Nie będziemy jej mieli, jeśli nie ugruntujemy naszej przyjaźni z Panem Bogiem.


W poniedziałek po Mszy św. o godz. 17.00


różaniec fatimski


w intencji zadośćuczynienia za grzechy swoje, naszych bliskich, naszej Ojczyzny i całego świata. Po różańcu procesja fatimska. Zapraszamy do wspólnej modlitwy przygotowującej do 100 rocznicy objawień w Fatimie.



W najbliższy wtorek, 14 lutego, przypada święto św. św. Cyryla (826-869), mnicha, i Metodego (815-885), biskupa. Ci urodzeni w Cesarstwie Wschodnim bracia, bardzo wykształceni, znający różne języki z hebrajskim, syryjskim i łaciną włącznie, piastujący różne godności kościelne, podjęli wiele udanych wypraw misyjnych, między innymi do kraju Chazarów na Krymie, do Bułgarii i na Morawy, gdzie wprowadzili do liturgii język słowiański pisany alfabetem greckim (głagolicę). Cyryl przetłumaczył Pismo Święte na język staro-cerkiewno-słowiański. Tym językiem nadal posługuje się kilkadziesiąt milionów braci prawosławnych i kilka milionów grekokatolików. Obaj święci są uważani za apostołów Słowian. W 1980 roku papież św. Jan Paweł II ogłosił ich współpatronami Europy, podnosząc tym samym ich wspomnienie do rangi święta.



Tego samego dnia tradycja wspomina św. Walentego, kapłana rzymskiego, który w 269 roku poniósł śmierć męczeńską, gdyż podczas tortur nie chciał się wyrzec Chrystusa. Św. Walenty, zanim zaczął patronować zakochanym, przez długie wieki, był patronem chorych na epilepsję (padaczkę). Patronuje on nie tylko chorym na epilepsję, ale i na choroby nerwowe. Jest opiekunem chorych psychicznie, ludzi ogarniętych mrokiem umysłu. Ikonografia przedstawia tego męczennika najczęściej w stroju kapłańskim, w momencie uzdrawiania chorego. Pochodzenia zwyczajów związanych z walentynkami należy poszukiwać w luperkaliach - rzymskim święcie płodności. Dziś w Stanach Zjednoczonych i wielu innych krajach walentynki są jednym z najbardziej dochodowych świąt. Obecnie święto Walentynek jest niestety przejawem amerykanizacji, komercjalizacji i konsumpcjonizmu, który ma coraz mniej wspólnego z okazywaniem uczuć, a tym bardziej z dawnym świętami.



Adoracja Najświętszego Sakramentu w czwartek od godz. 16.00. Do godziny 16.30 adoracja prywatna, od godz. 16.30 będziemy modlić się za przyczyną św. Ojca Pio za doznających utrapień i pokus.




PODZIĘKOWANIA:


Zakończyliśmy już wizytę kolędową, dziękujemy za życzliwe przyjęcie w domach, szczere rozmowy, poczęstunki, przywożenie i odwożenie księży.



Na potrzeby kościoła zebraliśmy 26 320 zł. Gdy rozpaczną się remonty, w sezonie letnim podam na jaki cel zostały wydane te pieniądze. Serdecznie dziękuję wszystkim składającym ofiary.


Został zakupiony olej opałowy do kościoła za kwotę 2 781 zł.



SPOTKANIA:


Spotkanie Rady Duszpasterskiej w środę o godz. 18.00.




Dziś będzie rozprowadzane czasopismo „Dobre Nowiny”. Można w nim przeczytać o  Fatimie i cudzie słońca, „Cud się nie zdarzył - włosi w strachu” o cudzie św. Januarego, „Spowiedź to jest zwycięstwo”. Czasopismo jest bezpłatne.




Na stoliku z książkami jest „Modlitewnik Fatimski” cena 3 zł. Proszę pieniądze wkładać do skarbonki na książki.




Kancelaria parafialna będzie czynna w poniedziałek, czwartek, piątek i sobotę od godz. 16.00 do 16.30. W ważnych sprawach można kontaktować się telefonicznie.




 Ks. Piotr M. Gajda


POSTAWY KATOLIKÓW


WOBEC OBECNOŚCI BOGA





Odnośne postanowienie Konferencji Episkopatu Polski:


„Zaleca się procesyjne podchodzenie do przyjęcia Komunii świętej. Ciało Pana jest, bowiem pokarmem na drodze do życia wiecznego. Komunię świętą można przyjąć w postawie klęczącej lub stojącej.


Prawodawca na pierwszym miejscu wymienia postawę klęczącą. Jeśli jednak wierni z jakiegoś powodu chcą przyjąć Ciało Pańskie w postawie stojącej, wykonują wcześniej należny Najświętszemu Sakramentowi gest czci (por. OWMR, n. 160), którym ma być skłon ciała lub przyklęknięcie na jedno kolano. „Polski Synod Plenarny potwierdza i wyraża szacunek dla zwyczaju przyjmowania Komunii świętej «do ust» w postawie zarówno klęczącej, jak i stojącej [...], z zachowaniem najwyższej czci dla Eucharystii”.


„Jeżeli udziela się Komunii świętej tylko pod postacią chleba, kapłan każdemu z przyjmujących ukazuje nieco uniesioną Hostię, mówiąc: Ciało Chrystusa. Przystępujący do Komunii świętej odpowiada: Amen”39 (OWMR, n. 161).


„Ażeby Komunia święta ukazała się także przez znaki jako uczestnictwo w aktualnie sprawowanej Ofierze, zaleca się, by wierni mogli ją przyjmować z hostii konsekrowanych podczas tej Mszy [por. S.C., n. 55]”40.


Wskazania Episkopatu Polski: „Wierni klęczą: w czasie modlitwy epikletycznej i przeistoczenia (klękają na epiklezę, a wstają przed aklamacją po przeistoczeniu); na słowa: Oto Baranek Boży; Panie, nie jestem godzien; mogą klęczeć w czasie przyjmowania Komunii świętej, jeżeli taka forma została przyjęta we wspólnocie, mogą klęczeć od śpiewu Święty do [końca modlitwy eucharystycznej, czyli do] doksologii: Przez Chrystusa, z Chrystusem, jeśli taki zwyczaj istnieje we wspólnocie” (WEP, n. 50).


Zauważmy, iż w przepisie dotyczącym klęczenia podczas sprawowania Eucharystii prawodawca nie udziela zezwolenia na zawężanie możliwości klęczenia, lecz na jej poszerzenie - w oparciu o istniejący zwyczaj w danej wspólnocie. W tymże duchu zredagowany jest przepis zawarty w OWMR (n. 43), odnoszący się do klęczenia.


W swoich Wskazaniach biskupi polscy piszą także: „Niech jako owoc Roku Eucharystycznego pozostanie w naszych wspólnotach praktyka śpiewów uwielbienia po Komunii świętej” (n. 42).


Księga liturgiczna Komunia święta i kult tajemnicy eucharystycznej poza Mszą świętą dostosowane do zwyczajów diecezji polskich [Katowice 198542] zawiera następujący przepis: „Przed Najświętszym Sakramentem, zarówno przechowywanym w tabernakulum, jak i wystawionym do publicznej adoracji, klęka się na jedno kolano” (n. 60, s. 39)43.


W sanktuariach naszej Ojczyzny jest niepamiętny zwyczaj obchodzenia na kolanach ołtarza, w którym znajduje się wizerunek Pana Jezusa, Matki Bożej lub Świętego, który w tym miejscu jest przedmiotem szczególnego kultu.













Używajmy wody święconej


Kropielnica. Przy wejściu do świątyni rozglądamy się za kropielnicą, by móc ręką zanurzoną w wodzie święconej uczynić na swym ciele znak krzyża. Jest to bardzo prosta forma odnowienia przymierza chrzcielnego i warto bardzo świadomie czynić te gesty. Wchodząc do kościoła, wspominamy moment, gdy zostaliśmy włączeni w Kościół. Prosimy Boga, by usunął z naszego serca to, co przeszkadza nam w pełnym spotkaniu się z Nim w domu modlitwy.


Kropielniczka. Tradycją katolickich domów było zawieszanie kropielniczki z wodą święconą przy drzwiach wejściowych. Podobnie jak w świątyni, ten zwyczaj pomagał domownikom i gościom żyć prawdą, że rodzina to domowy Kościół oraz że w codzienności życia objawia się Bóg.


Najstarsze polskie kropielniczki domowe pochodzą z drugiej połowy XVIII wieku. Początkowo wytwarzane były w przyklasztornych manufakturach, dopiero później zaczęli je produkować twórcy ludowi.



 
ZWRÓĆ UWAGĘ JAKIE ZNAKI I SYMBOLE NOSISZ!


MOTYL – jest symbolem własnym zwolenników „NEW AGE”. Tak jak gąsienica zawija się w kokon, przemienia się i wychodzi w formie motyla, tak ludzkość przechodzi z dawnej epoki w nową erę. Gąsienica oznacza minioną epokę, w której ludzkość żyła według tradycji.
 



Stosowne zachowanie się w kościele  Św. Cezary z Arles



Ktokolwiek prawdziwie kocha Boga, ten przychodzi wcześnie do kościoła i późno stamtąd wychodzi. W kościele dobrze się zachowuje, a próżne i świeckie mowy odrzuca niczym śmiertelną truciznę, zwracając uwagę na śpiew i modlitwę. Mając w pogardzie gorycz tego świata w kościele szuka [źródła], skąd czerpie słodycz, jaką jest Chrystus.


Ci natomiast, którzy są niedbali, nie tylko przychodzą późno do kościoła, ale też wychodzą stamtąd, zanim boskie misteria się zakończą. W kościele oddają się próżnym pogaduszkom, sami nie śpiewają i drugim nie pozwalają ani śpiewać, ani się modlić. Tacy niech szybko się poprawią i niech nie przygotowują sobie śmierci w tym miejscu, w którym powinni znaleźć życie. Ja ze swej strony napominam: kto gardzi wysłańcem, niech lęka się sędziego. Przykre są narzędzia lekarza, ale przynoszą zdrowie. Słodkie wydają się uciechy tego świata, ale przynoszą szkodę.




77. rocznica pierwszej masowej deportacji Polaków na wschód



Sowieckie wywózki na wschód były jedną z najcięższych zbrodni dokonanych na narodzie polskim. Pierwszą, a zarazem największą masową wywózkę przeprowadzono 77 lat temu. 10 lutego 1940 roku NKWD rozpoczęło akcję, wskutek której ze wschodnich ziem Rzeczypospolitej na Sybir wywieziono ponad 220 tys. Polaków. Bardzo wielu z nich zginęło z powodu głodu, chorób oraz nieludzkich warunków obozowego życia i katorżniczej pracy.




 
Msza św. za zmarłych, a w szczególności za tych, co umarli w świętym kapłaństwie będzie odprawiona 14 lutego o godz. 7.30. Dziękuję za ofiary składane na Msze św. za zmarłych.