Uroczystość Świętej Bożej Rodzicielki Maryi
W ciszy pierwszego dnia roku Bóg pochyla się nad światem. Nie w huku fajerwerków rozbrzmiewa Jego głos, lecz w szeptanym imieniu Jezusa wypowiadanym przez Maryję. To właśnie Ona, Matka Boga, stoi na progu czasu – tak, jak stała u początku naszego zbawienia. W Jej ramionach nadszedł Ten, który jest Początkiem i Końcem, Światłem, które ciemność nie zdołała pokonać.
Dzisiejszy dzień mówi nam, że czas jest darem miłości. Każda chwila płynie z Serca Boga – nie po to, by nas niepokoić przemijaniem, lecz by prowadzić ku pełni życia, które nie zna końca. Nasz ludzki lęk o przyszłość rozprasza się, gdy uświadamiamy sobie, że nie idziemy w nią sami. Nad naszym światem i nad życiem każdego z nas czuwa Opatrzność – dyskretna, a zarazem wszechmocna.
Patrząc na Maryję, poznajemy, że nadzieja nie jest uczuciem – jest Osobą. Wraz z Jezusem, którego dziś nam daje, otrzymujemy wszystko: przebaczenie, sens i pokój, za którym tak tęsknimy. Ona uczy nas, że nawet jeśli droga jest w mroku, to każdy krok stawiany z Bogiem zmierza do świtu.
Niech zatem Nowy Rok stanie się czasem odnalezienia:
– ciszy, w której przemawia Bóg,
– wiary, która nie cofa się przed wymaganiami miłości,
– pokoju, który zaczyna się w sercu gotowym przebaczyć,
– bliskości, która pozwala zobaczyć w drugim człowieku brata.
Prośmy dzisiaj z pokorą:
Święta Boża Rodzicielko, stań u boku każdej rodziny naszej parafii.
Chroń nas w chwilach słabości, a gdy zabraknie nam sił – prowadź do Serca Twojego Syna.
Niech Ten, który przychodzi jako Dziecię, pobłogosławi nasz czas – aby nie był bezmyślnie tracony, lecz całkowicie oddany Miłości.
Wraz z początkiem Roku Pańskiego 2026
zawierzamy naszą parafię Maryi, Gwiaździe Nadziei,
i powierzamy każdy dzień Aniołom Pokoju, których Bóg posyła,
by prowadzili nas ku światłu.
